Вуліца Леніна
Старонка 1/2 
Вуліца Леніна раней была зусім не такой, якой мы прывыклі яе бачыць сёння. Гэта быў тракт паміж мястэчкам Ляхавічы і вёскай Новая Мыш. Са з’яўленнем чыгункі і ростам мястэчка Баранавічы стары тракт атрымаў новае прызначэнне. Вядома некалькі ранніх назваў вуліцы: Кладбішчанская, Стара-Паштовая, Вакзальная. У гады Першай сусветнай вайны тут знаходзіліся праваслаўная капліца і могілкі, дзе спачатку хавалі загінуўшых і памерлых ад ран расійскіх ваеннаслужачых, а ў час нямецкай акупацыі – салдат кайзераўскай арміі. З цягам часу мяняліся не толькі назвы, але і знешні воблік вуліцы. У 20-30-я гады, калі Баранавічы ўваходзілі ў склад Польскай дзяржавы, яна насіла імя паэта Адама Міцкевіча. Гэта была тыповая вуліца заходне-беларускага горада, на якой размяшчаліся гасцініца “Брыстоль”, павятовы музей, двухпавярховая польская школа, пошта, будынак “Польскага ачага” культуры, магазіны, кафэ, цырульня. Тут знаходзіліся добраўпарадкаваныя дамы Чыноўніцкага пасёлка. Падчас Вялікай Айчыннай вайны і акупацыі Баранавіч нямецкімі войскамі горад быў амаль поўнасцю разбураны. Пасля вызвалення ад захопнікаў яго прыйшлося адбудоўваць нанова. У гэты час вуліца набыла сучасныя памеры. У 1960 годзе вуліца Міцкевіча была перайменавана і названа ў гонар У.І. Леніна. Быў пабудаваны кінатэатр “Кастрычнік”, тэхналагічны каледж, швейная фабрыка, Дом культуры, цэнтральная гарадская бібліятэка, узведзены першы ў горадзе дзевяціпавярховы дом, адкрыты помнік воінам-вызваліцелям “Вечны агонь”.
Сёння вуліца Леніна – адна з цэнтральных, але разам з тым і ўтульных вуліц горада з прыгожымі месцамі адпачынку і дамамі, сучаснымі магазінамі і своеасаблівымі скульптурнымі формамі.
